Sporun Yaşam Becerilerine Yönelik Etkisi: Astsubay ve Subaylar Üzerine Bir Çalışma : The Effect of Sport on Life Skills: A Study on Non-Commissioned and Commissioned Officers
Keywords:
Sport and Life Skills, Military Personnel Development, Officers and Non-Commissioned Officers, Physical Activity and Social Skills, Life Skills Education, Sport Psychology, Professional Competence, Military SociologySynopsis
Sport holds an important place in the training and professional lives of officers and non-commissioned officers serving within the Turkish Armed Forces. At the same time, the Turkish Armed Forces is an institution that places significant importance on sports and physical activities. One of the main reasons for this is that participation in physical activities helps personnel stay away from stress, maintain a healthier and higher quality life, and make positive contributions to both their professional and daily lives.
Life skills are the abilities that enable individuals to progress through the different stages of change and development in their lives and to cope with potential problems by possessing the necessary competencies in advance. Life skills include abilities such as adaptability, flexibility, adjustment, and self-expression. The impact of sport on developing these skills and the process of transferring them to society in a professional context are examined as a whole. In this study, the effect of sport on the life skills of officers and non-commissioned officers, who are closely engaged with society, is analyzed from a professional perspective, and its impact on life skills is compared according to specific criteria.
In our study, the contribution of sport—an enduring element throughout the professional careers of officers and non-commissioned officers who have earned the trust and respect of society—to the development of their life skills is examined in an integrated manner, alongside their duty-oriented professional experiences. The aim of this study is to provide a detailed examination of the impact of sport, which has positive effects across various platforms, on the life skills of officers and non-commissioned officers, as well as the significant contributions of this impact to society.
References
Açak, M. ve Düz, S. (2018). Sporun Yaşam Becerilerine Etkisi Ölçeğinin Türk Kültürüne Uyarlanması, İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5 (9).
Ağırbaş, Ö., Tatlısu, B., & Karakurt, S. (2021). Geçmişten günümüze sağlık alanında egzersizlerin rolü. Spor ve Sağlık Araştırmaları. Akademisyen Kitabevi. 1-14
Akıncı, A. Y., ve Çimen, E. (2021). İlkokul öğrencilerinin hareketli ve sağlıklı yaşam yeterlilikleri (Isparta Örneği). Düzce Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 17-27.
Aktaş, V. (2006). Ergenlik Döneminde Yaş, Toplumsal Cinsiyet, Bireysel ve İlişkisel Tutumlar, Benlik Değeri ve Yaşam Becerilerine İlişkin Algı Arasındaki İlişki. Türk Psikoloji Dergisi, 21(57), 45-62.
Aydemir, İ. (2014). Spor genel müdürlüğünün yürüttüğü okul sporları faaliyetlerinin değerlendirilmesi bolu örneği. Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.
Aydıner, B. (2016). Yaşam Kalitesi ve Göstergeleri. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 8(15), 137.
Bacanlı, H. (2000). Sosyal Beceri Eğitimi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Balcı, A. (2011). Sosyal Bilimlerde Araştırma: Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Balaman, F. (2017). Yaşam Becerileri Ölçeği, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(4), 23-35.
Baş, M., Kabak, S., & Şebin, K. (2022). Üniversite öğrencilerinin taraftarı oldukları takımları ile özdeşleşme düzeylerinin incelenmesi. Asad-2021: Spor-Eğitim-Sağlık, 137.
Belli, E., Bedir, F. & Turan, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin spora yönelik tutumları ile yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (9), 89-103.
Canel, A. (2015). Bağımlılıkla Mücadele Okul Temelli Bir Önleme Modeli. Türkiye Yeşilay Cemiyeti Dergisi, 2(2), 43.
Canlı, U. (2016). Basketbol Oynayan Erkek Çocukların Akademik Başarılarının Bazı Değişkenler İle İlişkisi. Uluslararası Spor Egzersiz ve Antrenman Bilim Dergisi, 2(2), 39.
Çelik, A., Zengin, S., & Baş, M. (2017). Sporcu Lise Öğrencilerinin Saldırganlık Düzeylerinin Belirlenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(4), 20-31.
Demirci, D. (2017). Yaşam Becerileri Eğitimi Kapsamında Yürütülen Grupla Psikolojik Danışma Uygulanmasının Ortaokul Öğrencilerinin İyi Oluşları Üzerindeki Etkisi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(10), 153-170.
Düz, S. (2018). Sporun Yaşam Becerilerine Etkisi Ölçeğinin Türk Kültürüne Uyarlanması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(9), 55.
Erinç, E. (2008). Okulöncesi Eğitim Alan ve Almayan İlköğretim Birinci Sınıf Öğrencilerinin Sosyal Becerilere Sahip Olma Düzeyleri. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, 25.
Erkal, M. (1992). Sosyolojik Açıdan Spor. İstanbul: Türk Dünyası Araştırmalar Yayınevi.
Erkal, M. (1998). Beden Eğitimi ve Spor Eğitimi. İstanbul: Der Yayınevi.
Fişek, K. (1995). Türkiye'de Spor Tarihi. Ankara: Gerçek Yayınevi.
Gazioğlu, İ. (2015). Bağımlılıkla Mücadelede Okul Temelli Bir Önleme Modeli. Türkiye Yeşilay Cemiyeti Dergisi, 2(2), 44.
Göksun, D. (2017). Öğretmen Adaylarının 20. Yüzyıl Öğrenen Becerileri Kullanımları ve 21. Yüzyıl Öğreten Becerileri Kullanımları Arasındaki İlişki. Eğitim ve Bilim Dergisi, 42(190), 35.
Gözel E. (2009) İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Zaman Yönetimi Hakkındaki Görüşleri Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İlköğretim Ana bilim Dalı, Afyonkarahisar
Gürsel, M. (2004). İlköğretimde Beden Eğitimi ve Uygulamaları. Ankara: Arı Yayıncılık.
Hazar, M. (1996). Beden Eğitimi ve Sporda Oyunla Eğitim. Ankara: Tutibay Yayınları.
Kale, N., ve Dumangöz, P.D. (2021). Spor ve Felsefe. Ankara: Nobel Yayın ve Dağıtım.
Karakaya, İ. (2009). Bilimsel araştırma. Abdurrahman Tanrıöğen (Ed.). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (s. 57-84) içinde. Ankara: Anı Yayıncılık.
Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemleri (14. Baskı). Ankara: Nobel Yayın ve Dağıtım.
Karasüleymanoğlu, A. (1995). Yeni Boyutlarıyla Spor. Ankara: Ozan Dağıtım.
Karataş, E. Ö., Savaş, B. Ç., & Karataş, Ö. (2021). Beden eğitimi, spor ve oyunun sosyalleşme üzerine etkisi. Kafkas Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-16.
Kardağ, A. (2019). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinde yaşam becerileri ve sosyal bütünleşme ilişkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Celal Bayar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Manisa.
Kaya, H. B., Namlı, S., & Demir, G. T. (2018). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin sporcu kimlikleri ve başarı yönelimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(7),
Kaya, İ. (2016). Yaşam Becerileri Programının 4 Yaş Çocuklarının Problem Davranışlarına ve Sosyal Becerilerine Etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü ( Doktora Tezi), 55.
Keten, M. (1975). Türkiye'de Spor. Ankara: Ayyıldız Yayınevi.
Küçük, V. (2014). Psiko - Sosyal Gelişim Süreci İçerisinde İnsan ve Spor İlişkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(6), 130.
Ölçücü, B., Erdil, G., Bostancı, Ö., Canikli, A., ve Aybek, A. (2012). Üniversiteler arası tenis müsabakalarına katılan sporcuların tenise başlama nedenleri ve beklentileri. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 3(2), 5-12.
Sefer , S. (2009). Yaşam Becerilerinin Kazandırılmasında Yaratıcı Drama Yönetiminin Kullanılması. Yaratıcı Drama Dergisi, 4(8), 55.
Sefer, S. (2009). Yaşam Becerilerinin Kazandırılmasında Yaratıcı Drama Yönteminin Kullanılması. Yaratıcı Drama Dergisi, 4(8), 99-112.
Sunay, H. (2019). Türkiye İtalya Fransa ve İspanya Spor Sistemlerinin Spor Kulübü Yapılanması Düzeyinde Karşılaştırılması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 75.
Şentürk, A. (2014). Yaşam Becerileri Eğitim Programının Boşanmış Aile Çocuklarının Uyum Düzeylerine Etkisinin İncelenmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 14(33), 127.
Tükenmez, M. (2011). Toplumbilim ve Spor. İstanbul: Kaynak Yayınları.
Türk, A. (2015). Sporun Gençlerin Yaşam Becerileri Kazanmasına Yönelik Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İstanbul.
Türk, N. (2016). Sedanter Bayanlarda Egzersizin Fiziksel Uygunluk ve Psikososyal Değişimlere Etkisi. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yüksek Lisans), 72.
Yurtseven, C.N. & Küçükbaş Duman, F. (2019) Sporun Yaşam Becerilerine Etkisinin Değerlendirilmesi: Spor Merkezlerinde Örnek Uygulama Cilt. 6 Sayı (42)
Yalçın, H. (1995). Beden Eğitimi Öğretmeni El Kitabı. Ankara: Ankara Gazi Üniversitesi Yayınevi.
Yalçın, S. (2018). 21. Yüzyıl Becerileri ve Bu Becerilerin Ölçülmesinde Kullanılan Araçlar ve Yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 183.
Yaman, M. (2013). Sporun Üniversite Adayı Öğrencilerinin Ataklık ve Pratik Olma Kişilik Özelliklerine Etkisi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25.
Yanık, M. (2015). Ortaöğretim 9. Sınıf Öğrencilerinin Beden Eğitimi ve Spora İlişkin Tutumları ile Okula Yabancılaşma Düzeylerinin İncelenmesi. Uluslararası Spor Egzersiz ve Antrenman Bilim Dergisi, 1(1), 9-19.
Yetim, A. (2006). Sosyoloji ve Spor. İstanbul: Morpa Kültür Yayınevi.
Yılgın, A. (2022). Rekreatif yürüme fiziksel aktivitesinin yaşam becerisini geliştirmeye etkisinin incelenmesi: randomize yarı deneysel çalışma. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 7(11)
Downloads
Published
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
